Το γλαστράκι
Λέγαμε κάποτε στο μάθημα της φωτογραφίας πως "φωτογραφία είναι ο θάνατος της στιγμής". Κάτι μου έφταιγε σε αυτή τη φράση αλλά δεν ήξερα ακόμα τι ακριβώς. Σήμερα έγινε κάτι που με βοήθησε να καταλάβω πως "φωτογραφία είναι η αφορμηση για αναγέννηση της στιγμής". Θα συμφωνήσω ότι ορισμένες φορές ίσως να είναι ο θάνατος της κίνησης, ή, πιο εύστοχα, το πάγωμά της, αν και υπάρχουν και εικόνες γεμάτες με κίνηση οπότε ακόμα και αυτό αναιρείται. Σήμερα πήρα έναν βασιλικό, να τον πάω στο μνήμα της γιαγιάς. Χωρίς να γνωρίζω λεπτομερειες για το φυτό, παρά μόνο ότι η γιαγιά γέμιζε τον τόπο με βασιλικούς, μοιράστηκα με την μητέρα μου την σκέψη να πάμε το γλαστράκι αυτό εκεί. "Δεν θα ζήσει, αυτό θέλει πότισμα κάθε μέρα!" "Ε σε κάποιον θα πούμε να ρίχνει λίγο νερό αν δεν πάμε εμείς" "Αυτό ως το απόγευμα αν το αφήσεις εκεί, θα έχει πεθάνει" Τελικά τοποθέτησα το φυτό στην μάντρα, εκεί όπου πολύ παλιά η γιαγιά έβαζε τα δικά της τα γλαστράκια. ...
