Παιδιάστικα όνειρα

Λέμε συχνά όταν κάποιος ονειρεύεται κάτι διαφορετικό από ό,τι έχει μάθει μέχρι στιγμής πως ονειρεύεται παιδιάστικα όνειρα.

Και όμως, η ίδια η καθημερινότητα δείχνει πως αυτά τα παιδιάστικα όνειρα, ή αλλιώς οι στόχοι, γίνονται πραγματικότητα, δίνοντας μια διαφορετική ποιότητα στις μέρες των ανθρώπων που τα βιώνουν.

Για να πετύχει κάποιος τα όνειρά του και για να πάει μερικά βήματα πιο πέρα ακόμα και από αυτά, θέλει πολλή δουλειά, προσήλωση και κάτι ακόμα πιο σημαντικό: θέληση.

Να μην διστάζεις δηλαδή να λες αυτό θα γίνει, ο κόσμος να χαλάσει. 

Συνήθως ο κόσμος δεν χαλάει, μόνο λίγο δυσκολεύεσαι καθώς διαμορφώνεις το δικό σου καινούργιο μονοπάτι, την πορεία σου, που είναι, πλέον, πολύ διαφορετική από όσα είχες ακούσει ότι ήταν τα σωστά.

Τα παιδιάστικα όνειρα δεν έχουν τίποτα το αρνητικό, όταν δεν φθείρουν ή δεν βλάπτουν καμία κοινότητα ή κανεναν άλλο άνθρωπο.

Ίσως, για σένα που αγωνίστηκες για να γίνουν οι στόχοι αυτοί η νέα σου ζωή, να υπήρξε κάποιο τίμημα.

Συγκριτικά, ωστόσο, με το κέρδος, ήταν λίγα τα όσα έχασες ρισκάροντας να κινηθείς, να πας και να πεις αυτή η ζωή είναι δική μου γιατί μόνο έτσι μπορώ να ζω αληθινά, όπως ακριβώς το είχα οραματιστεί.

Άραγε, η ικανότητα να οταματιζεσαι ένα διαφορετικό μέλλον για σένα και για τα όσα μπορείς να δημιουργήσεις, είναι παιδιάστικα;

Ή μήπως είναι η πιο σοβαρή δέσμευση που έκανες ποτέ σου και απλά ήσουν τόσο συνεπής σε αυτήν που έτσι έμαθες ότι όταν υπάρχει θέληση τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο;

Εύκολα υποθέτει κανείς ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν απωθημένα, ανεκπλήρωτα και για αυτό τρέχουν να προλάβουν να τα κάνουν όλα σωστά.

Υπάρχουν, όμως και άνθρωποι που ζουν την ζωή που είχαν διαλέξει εξ αρχής και για αυτό νιώθουν ευγνωμοσύνη.

Ευχαριστούν εκείνο το μικρό παιδί που ονειρευόταν παιδιάστικα και δούλεψε με θέληση για να καταφέρει κάτι μικρό και όμως τόσο σημαντικό ώστε να μην τρέχει πια για να προλάβει, παρά μόνο να αντιλαμβάνεται ως ζωή αυτό που κάποτε ονόμαζαν κάποιοι όνειρο.

Ο στόχος.

Οι άνθρωποι σκέφτονται διαφορετικά και ο καθένας έχει άλλα πλεονεκτήματα που μπορεί να βάλει μπροστά για να ζει όπως στα αλήθεια επιθυμεί.

Η ζωή του ενός μπορεί να μην αρέσει σε όλους, αλλά εφόσον δεν ενοχλεί, εφόσον είναι ό,τι πάντα εκείνος ήθελε, είναι υπέρ αρκετό το να την ζει όπως είχε βάλει σκοπό.

Η μεγάλη έκπληξη στο τέλος είναι τα αποτελέσματα των κόπων του κάθε ανθρώπου που τελικά αποδεικνύουν στον ίδιο και μετά στους άλλους, ότι τελικά τίποτα δεν ήταν ονειρικό.

Ήταν μάλλον, καινοτόμο.

Ισως οι εποχές και οι κοινωνίες να μην είναι έτοιμες για το νέο, το καινούριο, που σε κάτι ξενίζει, που δεν θυμίζει ασφάλεια και θαλπωρή του γνώριμου. 

Ο καθένας όμως στον μικρόκοσμό του μπορεί να έχει ό,τι νέο επιθυμεί.

Τότε ξεμένει από θέλω και αποκτά δεν το πιστεύω αυτό που έχω.

Χαμογελάει με τα όσα του παρουσίαζαν κάποτε ως παιδιάστικα και χαίρεται που είχε ακούσει το παιδί.

Γιατί το παιδί, τελικά, ήξερε.

Πήγαινε με τα μάτια ανοιχτά εκεί που του μάθαιναν να περπατά στα σκοτάδια.

Και τελικά, να, φως.

Τυχεροί όσοι το είδαν.