Ο δρόμος

Ήταν κάποτε κάποιος που θεωρούσε πως ζει έντονα κοροϊδεύοντας κάποιον άλλον.

Όλοι έλεγαν για τον δεύτερο: Α, τον καημένο, τον κοροϊδεύουν. 

Τον λυπούνταν.

Εκείνος όμως από την αρχή ήξερε την αλήθεια, το είχε νιώσει και επέλεγε να μην ζει έντονα, μα όμορφα, και να διαλέγει κάθε μέρα να αγαπάει.

Χρόνια μετά, αυτός που κορόιδευε, κατάλαβε ότι στην πραγματικότητα τον εαυτό του ξεγελούσε.

Και έμαθε να ζει με αυτό ακριβώς που είναι, τίποτα παραπάνω και τίποτα λιγότερο.

Ονειρευόταν μια μέρα να μάθει να ζει ελεύθερος, όπως όλοι όσοι είχε κοροϊδέψει και να συνειδητοποιήσει ότι αληθινή ελευθερία, τελικά, είναι, παρότι μπορεί κάποιοι να ζουν νομίζοντας ότι σε κοροϊδεύουν, εσύ να μην κοροϊδεύεις, από πρόθεση, κανέναν.

Είχε, όμως, πολύ δρόμο ακόμα να διανύσει.